فریاد دادخواهی زنان مقاومت در برابر سازمان ملل: ما صدای نسل دربند و اعدامی‌های ایران هستیم

زنان عضو مقاومت ایران که در تظاهرات اخیر در برابر ساختمان سازمان ملل شرکت کردند، صدای ده‌ها میلیون نفر خواهران‌شان در سراسر ایران‌اند: 

تلویزیون نیوز نیشن  ۳۰ شهریور ۱۴۰۵: «سه زندانی سیاسی سابق ایرانی امروز در استودیو به ما پیوستند. آنها در اعتراضات عظیم علیه حکومت ایران خارج از مقر سازمان ملل شرکت کردند و خواستار پایان سرکوب سیاسی و اعدام‌ها بودند.

شیلا نینوایی به تلویزیون نیوزنیشین گفت: ۴۷ سال است که مردم ایران در حال مبارزه با این رژیم و با سپاه پاسداران هستند؛ چرا که آن‌ها این رژیم بی‌رحم را نمی‌خواهند. در حال حاضر، وقتی اعدام‌ها را در زندان‌ها می‌بینم، خاطراتم زنده می‌شود که چطور در دهه ۱۳۶۰ اکثر دوستان مرا اعدام کردند. و اکنون نگران این نسل‌ها هستم که در زندان هستند و همان تجربیاتی را از سر می‌گذرانند که ما در آن سال‌ها تجربه کردیم. 

شیرین نریمان گفت: مردم ایران خشمگین هستند. می‌توانیم هر لحظه انتظار یک قیام دیگر را داشته باشیم. کانون‌های شورشی زیادی در داخل ایران وجود دارند که وابسته به مجاهدین هستند. ما فکر می‌کنیم که قیام بعدی قریب‌الوقوع است و دیر یا زود رخ خواهد داد. اما آنچه مهم‌تر است، این است که جهان حق مردم ایران را برای تغییر رژیم و ایستادگی به‌رسمیت بشناسد.  

کانون‌های شورشی که رکن اصلی ارتش آزادی‌بخش ملی هستند، باید بتوانند در برابر سپاه پاسداران ایستادگی و مقابله کنند. این همان مسئله مهم است و همان چیزی است که مریم رجوی، در سخنرانی خود از جهان خواست تا آن را به رسمیت بشناسد. جهان باید حق مردم ایران را برای تغییر رژیم به رسمیت بشناسد.  

حمیرا حسامی در این مصاحبه گفت: یک نیروی سازمان‌یافته در صحنه وجود دارد که برای تغییر رژیم ضروری است و این نیروی سازمان‌یافته همان کانون‌های شورشی هستند که فعالانه در حال مبارزه‌اند. در قیام بعدی این کانون‌های شورشی خواهند بود که تظاهرات را هدایت خواهند کرد. 

یکی از اهداف اصلی تظاهرات ما «نه به اعدام» بود. زیرا ما به‌عنوان زندانیان سیاسی سابق، احساس می‌کنیم که دنیای بیرون باید صدای ما باشد. صداهای کسانی که اعدام شده‌اند از داخل زندان به بیرون می‌آید. آن‌ها دقیقاً این پیام را می‌فرستند که نه خواهان بازگشت به سلطنت هستند و نه این حکومت مذهبی حاکم را می‌خواهند؛ بلکه خواهان یک دمکراسی واقعی هستند. بنابراین ما باید بازتاب‌دهنده‌ی صدای آن‌ها باشیم».