تنگنای مرگبار حکومت و افق جمهوری دموکراتیک در ایران

در غوغای بحران‌های منطقه‌ای و سایه سنگین جنگ، حکومت حاکم بر ایران تمامی توان خود را به کار گرفته تا با قدرت‌نمایی‌های پوشالی، پوسیدگی بنیادی و ابربحران‌های درونی‌اش را بپوشاند. با این حال، بروز شکاف‌های عمیق و بی‌سابقه در رأس ساختار قدرت، نمایانگر ورود این رژیم به یک «تنگنای مرگبار» و بازگشت‌ناپذیر است.

جنگ‌طلبی؛ ابزار حفظ دیکتاتوری

امروز در صحنه سیاسی ایران، تنها جریان‌هایی طالب ادامه جنگ و بحران‌آفرینی هستند که بقای خود را در استمرار دیکتاتوری می‌بینند:

۱. حکومت حاکم: که از بحران‌سازی خارج از مرزها به‌عنوان سپری برای سرکوب داخلی و مهار خشم جامعه استفاده می‌کند.

۲. بازماندگان دیکتاتوری سابق: جریانی که با اتکا به دروغ‌های رسانه‌ای و بزرگ‌نمایی‌های فریبکارانه، تلاش می‌کند ایران را به عقب بازگرداند.

این جریان مرتجع، احیای نهادهای سرکوبگر مشابه «ساواک» — که مسئول شکنجه و قتل‌عام هزاران مبارز و آزادی‌خواه است — سرکوب ملیت‌های گوناگون ایران و برقراری حکومت نظامی را رسماً در زمره اهداف خود اعلام کرده است. بزرگ‌ترین کارکرد سیاسی این جریان، تضعیف جبهه مردم و کمک مستقیم به بقای حکومت کنونی است.

نفی گذشته و حال: نه به دیکتاتوری موجود، نه بازگشت به گذشته

جامعه ایران و مردمی که برای کسب آزادی بهای سنگینی پرداخته‌اند — از جمله تحمل جنایات بی‌شماری مانند قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ — هرگز به استبداد گذشته بازنخواهند گشت. جامعه امروز ایران، استبداد دینی کنونی را برنمی‌تابد و در عین حال، هرگونه تلاش برای بازسازی دیکتاتوری سلطنتی را نیز به‌شدت رد می‌کند.

شورای ملی مقاومت؛ جایگزین دموکراتیک

در میان این قطب‌بندی‌ها، شورای ملی مقاومت ایران (ائتلافی متشکل از سازمان مجاهدین خلق و سایر نیروها و شخصیت‌های آزادی‌خواه که از ۴۵ سال پیش تأسیس شده) پرچم صلح و آزادی را به اهتزاز درآورده است.

این شورا با ارائه برنامه‌ای مشخص، خواست واقعی اکثریت مردم ایران را نمایندگی می‌کند؛ خواسته‌ای که در سه اصل کلیدی خلاصه می‌شود:

استقرار یک جمهوری دموکراتیک

جدایی کامل دین از دولت (سکولاریسم)

برگزاری انتخابات آزاد و متکی بر آرای مردم

نتیجه‌گیری

مرزهای سیاسی در ایران امروز شفاف‌تر از همیشه است: در یک سو دیکتاتوری حاکم و خواستاران بازگشت به استبداد گذشته قرار دارند، و در سوی دیگر، مردم ایران و نیروهای آزادی‌خواهی که راه آینده را نه در جنگ و سرکوب، بلکه در سرنگونی استبداد و برپایی یک ایران آزاد، دموکراتیک و متکی بر حاکمیت مردم می‌جویند.

https://www.maryam-rajavi.com/australian-parliament-conference-on-1988-massacre-in-iran/