راز یک جنایت؛ چرا خمینی میخواست مجاهدین را «ریشهکن» کند؟
مرداد ۶۷، روی دیگری از تاریخ معاصر ایران رقم خورد.
در سکوت خبری و پشت درهای بسته زندانها، فاجعهای رخ داد که هدف آن نابودی کامل نیروهای اپوزیسیون و بهویژه سازمان مجاهدین خلق بود. فرمان خمینی صریح بود: اعدام هر کسی که «سر موضع خود» ایستاده است.
امروز پس از گذشت سالیان، جنبش دادخواهی بیش از هر زمان دیگری ابعاد این جنایت و نسلکشی را آشکار کرده است.
ابعاد فاجعه؛ از اوین تا زندانهای دورافتاده
قتلعام ۶۷ تنها محدود به زندانهای معروف تهران مانند اوین و گوهردشت نبود. طبق اسناد گردآوریشده و شهادت بازماندگان:
پاکسازی کامل بندها: در دهها شهر و مرکز استان، اکثر زندانیان مجاهد اعدام شدند و در برخی بندها حتی یک نفر هم زنده نماند.
ناپدیدسازی قهری: اسامی هزاران اعدامشده به دلیل حذف تمامی همبندیهایشان، سالها ناشناخته باقی ماند.
موجهای بعدی اعدام: پس از مجاهدین، ابراهیم رئیسی و «هیئت مرگ»، اعدام گروهی زندانیان چپ و مارکسیست را آغاز کردند.
نیری، رئیس هیئت مرگ ۶۷: «اگر قاطعیت امام نبود... شاید اصلا نظام نمیماند.»
جنبش دادخواهی؛ ضربه محکم به مصونیت رژیم
آنچه قرار بود در خانه خاموش بماند، به یک پرونده بینالمللی تبدیل شد. با تلاشهای بیوقفه افشاگرانه و پایداری خانوادههای قربانیان، دادخواهی ۶۷ به صحنه بینالمللی کشیده شد:
محکومیتهای بینالمللی: صدها تن از مقامات سابق سازمان ملل، حقوقدانان و نمایندگان پارلمانهای جهان خواستار تحقیقات مستقل شدهاند.
دادگاه حمید نوری: محاکمه و محکومیت حمید نوری (از عوامل قتلعام گوهردشت) به حبس ابد در سوئد، ضربه کاری به ساختار مصونیت مسئولان رژیم زد.
پیوند دیروز و امروز؛ «سر موضع» بودن یعنی چه؟
«سر موضع بودن» در سال ۶۷ به معنای پرداخت بالاترین قیمت برای باور به آزادی بود. امروز، همان روحیه ایستادگی و خشمِ فروخورده، به بستر اصلی قیامها و اعتراضات خیابانی تبدیل شده است.
دادخواهی ۶۷ از دادخواهی شهیدان آبان و جوانان قیام امروز جدا نیست. این یک زنجیره همپیوسته برای پایان دادن به حکومت ولایت فقیه و کشاندن آمران و عاملان این جنایات به پای میز عدالت است.
پیام به نسل جوان: صدای کسانی باشید که در مزارهای بینامونشان خفتهاند. دادخواهی امروز، سوختِ موتور قیام برای آزادی فرداست.
https://www.maryam-rajavi.com/prosecute-clerical-regime-leaders-massacre-1988/

Comments
Post a Comment