این زنان هستند که رژیم ایران را سرنگون خواهند کرد
فم اکتوئل – شماره ۲۱۵۰ تاریخ ۶ تا ۱۲ دسامبر ۲۰۲۵
مصاحبه با املی پالماس
در چه سنی به فرانسه رسیدید؟
در سن ۶ سالگی. والدین من مانند میلیونها ایرانی دیگر، در انقلاب ۱۹۷۹ که به دیکتاتوری سلطنتی شاه پایان داد، شرکت کردند. اما مجبور شدند از سرکوب بعد از آن از ایران بگریزند. متأسفانه، دیکتاتوری دیگری جایگزین قبلی شد، این بار یک دیکتاتوری مذهبی بود. و والدین من همچنان از فرانسه به مقاومت در برابر رژیم ملاها ادامه دادهاند. این رشتهای است که در زندگی آنها جریان دارد.
الان در ایران چه خبر است؟
وضعیت نگرانکننده است. در سال ۲۰۲۵، ۱۴۷۱ نفر اعدام شدند - دو برابر سال ۲۰۲۴. در ماه اکتبر، ۲۸۵ اعدام ثبت شد: یعنی بیش از دو نفر در ساعت. چرا چنین شتابی در سه سال گذشته وجود دارد؟ زیرا رژیم به شدت ضعیف شده است. از زمان قیام ۲۰۲۲ که پس از مرگ مهسا امینی جوان (پس از دستگیری او توسط پلیس امنیت اخلاقی) رخ داد، این رژیم در وحشت است. میداند که چقدر مورد نفرت مردم است. از سرکوب، ترور و اعدام به عنوان ابزاری برای بقا استفاده میکند. اما دیگر مؤثر نیست.
برای چی؟
زیرا مقاومت اکنون اشکال مختلفی از سازماندهی را اتخاذ میکند. واحدهای مقاومت [ کانونهای شورشی] بیش از بیش در حال گسترش هستند: گروههایی متشکل از دو، سه یا چهار نفر که در سراسر کشور دست به اقدام میزنند - مانند نوشتن شعارهای دیواری علیه رژیم و به نفع مقاومت، نمادهای رژیم را تخریب میکنند... این واحدها کمتر مستقیم مقابله میکنند، اما به همان اندازه برای رژیم ترسناک هستند.
زنان تا چه حد هدف قرار میگیرند؟
در ایران، زنستیزی نهادینه شده است. یک زن اجازه ندارد رئیس جمهور یا قاضی شود. او در صورت فوت والدینش، نصف برادرش ارث میبرد. در دادگاه، حرف او از حرف یک مرد وزن کمتری دارد. و در صورت طلاق، حضانت فرزندانش از او سلب میشود.
چگونه زنان مقاومت می کنند؟
از آغاز این رژیم ملاها، زنان در مقاومت فعال بودهاند. در واقع، در سی سال گذشته، یک زن ریاست شورای ملی مقاومت ایران را بر عهده داشته است : مریم رجوی. و اکثریت این شورا، به طور دقیق ۵۶٪، زن هستند. این زنان، ستمدیدهترین زنان در ایران امروز، هستند که رژیم را سرنگون خواهند کرد. این اعتقاد من است. تا زمانی که رژیم در قدرت باشد، مبارزه ادامه دارد. اما من خوشبین هستم و همچنان امیدوارم که والدینم - که هرگز نتوانستهاند به ایران بازگردند - قبل از مرگشان کشورشان را آزاد ببینند.
« در ایران، زنستیزی نهادینه شده است. یک زن اجازه ندارد رئیس جمهور یا قاضی شود.»
کسانی که مخالفت میکنند چه خطراتی را به جان میخرند؟
اخیراً، دو زن زندانی عمیقاً مرا تحت تأثیر قرار دادند. یکی از آنها، سمیه رشیدی، روی دیواری در جنوب تهران شعارهای ضد رژیم نوشت. او از خودش فیلمبرداری کرد و گفت: «مرگ بر خامنهای!» - ولی فقیه ایران - و «زنده باد مریم رجوی!» او زندانی شد. او به بیماری صرع مبتلا بود ؛ در ماه سپتامبر، در سن ۴۲ سالگی، به دلیل محرومیت از مراقبتهای پزشکی در بازداشت، درگذشت. سپس زهرا طبری است که چند هفته پیش پس از یک محاکمه ده دقیقهای به اعدام محکوم شد. او به دلیل ارتباط با سازمان مجاهدین خلق ایران و به دلیل پیدا شدن پارچهای نزد او که روی آن نوشته شده بود «زن، مقاومت، آزادی»، دستگیر شد. او ۶۷ سال دارد. میبینید، مقاومت سن و سال نمیشناسد.
Comments
Post a Comment